माणूस


माणूस म्हणतो 
मी खूप दुःखी 
माणूस म्हणतो 
आभाळाएवढं दुःख  माथ्यावरती

कधी प्राण्यांना विचारलं का
त्याची व्यथा,  त्याचं दुःख
ते बिचारे मुके
न बोलू शकले कधी आपले दुःख

मात्र माणूस म्हणतो
मी आहे दुःखी
आभाळाएवढं दुःख माथ्यावरती

कधी न विचार केला दुसर्‍यांचा
आपलं दुःख हे सर्व श्रेष्ठ
हासडून लावलं दुसऱ्यांना
प्राण्यांना, माणसांना
न ऐकताच त्यांची  व्यथा

असेल कदाचित तोच एक ध्यास
तीच असेल जीवनाची एक आस
असेल कदाचित देणारा एक श्वास.


About the poem

We humans are so selfish, we never think of others. We only think of ourselves. We never think of animals, what pain they must be suffering. We always think of ourselves. We think our problems are the greatest problems. And anyone come to us asking for help or talk to us, we really don't care. We give ascuses and try to ignore them. But sometimes we could be the  only hope for those people who come to us asking for help or for those who come to talk to you. So never ignore those people for whom you can be the only hope. 

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

कुठे हरवून गेले

            कुठे  हरवून गेले कुठे हरवून गेले  ते निरागस बालपण ना कसली चिंता ना कुणाची पर्वा बेफिकीर, बेधुंद हसणारे खेळणारे ते  एक सुंदर जग कुठे हरवून गेले ते निर्मळ निरागस मन ते स्वच्छन्द जग लोक काय म्हणतील याची न कधी होती फिकीर होते जे मनात होते  तेच करत आता मोठे झाल्यावर जगाचा विचार करत जगत आहे मरत मरत हवे ते बालपण परत जगायचे आहे हसत खेळत होऊन बेफिकीर एकदा परत जगायचे आहे ते बालपण ते हरवलेले बालपण मिळवायचे आहे परत शोधायचा आहे तो आनंद परत एकदा बालपण जगत About the Poem In our childhood we are free,  we don't have any tensions, or any other problems. We just enjoy life.  We don't think what people will think or what people will say. We just do things which we like. But as we grow up, our childhood and childish behavior fades. 'What people will think? ' this question always come to our mind. And somewhere we stop enjoying our life the way we used to in our childhood. So ' कुठे हरवून गेले ' ...
Read more
'Swapna Kavita' is a blog about my poems.  I never thought I could write poems. But when some thoughts, lines came in my mind I started writing it and then I started writing poems. But very few people know that I write poems. This blog gives me a platform to showcase my skill of writing poems. I have just started writing some poems and this blog may motivate me to write more poems and let people know about my talent of writing poems. 
Read more

स्त्री

नका समजू अबला स्त्रीला आहे ती सबला या सृष्टीची निर्मिती एका मुलाची जन्मदात्री एका लहान जीवाला या जगात आणावयाचे त्याला गर्भात वाढवण्याचे सामर्थ्य  आहे स्त्रीमध्ये असंख्य कळा सोसण्याचे सहनशक्तीचे वरदान परमेश्वराने दिले फक्त स्त्रीला सहनशक्ती संपल्यावर धारण करते तीच स्त्री रौद्र रूपाला सहन करते म्हणून समजू नका अबला सर्व जग पुजते रौद्ररूपी महाकालीला नका समजू शक्तीहीन स्त्रीला आहे ती सबला या सृष्टीची निर्मिती नका समजू तिला अबला About the poem Over the years, women were treated as inferior to men. People think women are weak. But, women are actually strong. She has the strength to give birth to a child. She has the strength to bare the pain while delivering a child. She has tolerance and patience. But her patience is tagged as her weakness. If women are weak, then why do we worship deity like 'Mahakali'..? Don't consider woman as weak. She is the strongest who can create this world.
Read more